Χρόνια Πολλά μαμά

Επειδή δεν είναι όλες οι μανούλες σαν τη δική σας...

Διαβάστε κι αυτό:

 

Ανορεκτικά όνειρα

Κίκκα Ουζουνίδου

 

Είμαι η Κίκκα και περπάτησα τον μοναχικό δρόμο της ψυχογενούς βουλιμίας για επτά χρόνια. Έκανα περισσότερες από δέκα χιλιάδες φορές εμετό και είδα τα παιδικά μου όνειρα σκελετωμένα, σχεδόν νεκρά...
Ένιωθα να με κυνηγάνε οι θερμίδες σαν δαίμονες που θέλανε να με κατασπαράξουν...
Έφτασα τα τριάντα δύο κιλά και μύρισα τον θάνατο, μα λίγο πριν πέσω στο κενό, θυμήθηκα το κορίτσι με το τριαντάφυλλο...
Σήμερα είμαι εδώ για σένα! Για σένα που ψάχνεις απεγνωσμένα να βγεις από αυτό το μαρτύριο! Είμαι εδώ, να σε πιάσω από το χέρι και να σου δείξω τον δρόμο για την απέναντι όχθη! Να περπατήσω μαζί σου στο πλάι σου και να σε νιώσω...

Μπόρεσα, μπορούμε, ΜΠΟΡΕΙΣ!

 

Ακούστε κι αυτό:

https://www.facebook.com/watch/?v=3052694978079756

Δείτε κι αυτά:

https://www.youtube.com/watch?v=nLKTiu_3n14

https://www.youtube.com/watch?v=tuN6qQH786o

Γνωρίστε τη συγγραφέα μέσα από συνεντεύξεις της:

https://www.artigo.gr/people/to-vivlio-anorektika-oneira-kai-ti-mas-eipe-h-syggrafeas-toy/

https://vivlio-life.gr/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%BA%CE%AF%CE%BA%CE%BA%CE%B1-%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B9/

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

Στείλτε τις παρουσιάσεις των βιβλίων που διαβάσατε τη φετινή χρονιά στη λέσχη "Οι φίλοι μας τα ζώα" στο μάθημα "Λέσχη ανάγνωσης" που δημιούργησα στην eclass

 

Ήταν πρώτη φορά που με πλήγωναν και με πρόσβαλλαν οι ανθρώπινες προλήψεις.

Έκτοτε άκουσα πολλές αδικίες στη ζωή μου. Μ' αυτή η πρώτη με πόνεσε, με πλήγωσε πολύ.

Συνηθίζουν οι άνθρωποι να λεν άλλους ανθρώπους «ζώα», «κτήνη», «τετράποδα», για να βρίσουν και να τους πουν περιφρονητικά πως δε σκέπτονται, δεν αισθάνονται, δεν κρίνουν, δε νιώθουν. Το άκουσα και το ακούω. Μα δεν το συνήθισα ποτέ.

Γιατί άραγε είναι περιφρονητικό να σε πουν ζώο; Γιατί είναι προσβολή να είσαι τετράποδο; Ή μήπως ο αριθμός των ποδαριών κάνει την αξία των ζωντανών;  Ή μήπως εμείς δεν αισθανόμαστε; Δεν κρίνομε; Δεν αγαπούμε; Δεν πονούμε το ίδιο, αν όχι και περισσότερο από τους ανθρώπους; 

"Μάγκας" Πηνελόπη Δέλτα