Ένας σύντομος απολογισμός για τις δραστηριότητες της λέσχης ανάγνωσης τη σχολική χρονιά 2020-2021

 Ένας σύντομος απολογισμός 

για τις δραστηριότητες της λέσχης ανάγνωσης

 

τη σχολική χρονιά 2020-2021

 

Φέτος η λέσχη ανάγνωσης του σχολείου μας είχε θέμα: "ΟΥΤΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΟΠΙΕΣ"

Συμφωνήσαμε ότι το θέμα είναι επίκαιρο  στις μέρες μας, λόγω του κορωνοϊού, των  απαγορεύσεων, των μέτρων και των συναισθημάτων που βιώνουμε

• Μελετήσαμε τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ιδανικές, δημοκρατικές και ανελεύθερες κοινωνίες
• Είδαμε πώς περιγράφουν τα βιβλία αυτές τις κοινωνίες; (Διαχρονικά, επίκαιρα, προφητικά…)
• Συζητήσαμε για τον σύγχρονο κόσμο, ονειρευτήκαμε τον κόσμο που θα θέλαμε να ζούμε, αναρωτηθήκαμε τι κάνουμε για να αλλάξουμε και προτείναμε δράσεις για ένα καλύτερο αύριο

 

Στόχοι μας ήταν:

• Η προώθηση της φιλαναγνωσίας και της αγάπης για τον κινηματογράφο
• Η δημιουργία επαρκών αναγνωστών και θεατών - Η κριτική σκέψη
• Η καλλιέργεια της φαντασίας - Η ανάδειξη πρακτικών και καλλιτεχνικών δεξιοτήτων
• Η συνεργασία και ομαδικό πνεύμα
• Η αλλαγή στάσεων και συμπεριφορών

 

Μέθοδοι που στοχεύαμε να χρησιμοποιήσουμε

• Βιωματική προσέγγιση, μέθοδος project, εργασία σε ομάδες- ζευγάρια, δραματοποιήσεις, καλλιτεχνικό εργαστήρι, δημιουργική γραφή, συναντήσεις, συνεντεύξεις με συγγραφείς
• επίσκεψη στη δημοτική βιβλιοθήκη και άλλες τοπικές βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία Παρακολούθηση κινηματογραφικών ταινιών
• Συνεργασία με τον τοπικό σύνδεσμο φιλολόγων, άλλες μαθητικές λέσχες ανάγνωσης, ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες, κινηματογραφική λέσχη Αιγίου και τον υπεύθυνο Πολιτιστικών θεμάτων

 

Μέθοδοι που τελικά χρησιμοποιήσαμε εξαιτίας του covid

• Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τις συναντήσεις που είχαμε σχεδιάσει ή να έρθουμε σε επαφή με διάφορους φορείς και ομάδες. Δεν πήγαμε σινεμά αλλά είδαμε ταινίες στο σπίτι. Η έρευνά μας περιορίστηκε στο διαδίκτυο, η επιμόρφωσή μας έγινε διαδικτυακά και οι συναντήσεις της λέσχης σε εβδομαδιαία βάση στη webex. Στα μικρά διαστήματα που "ανοίγαμε" βρήκαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και βιβλιοπωλεία της πόλης μας.
• Από την άλλη μεριά, καθώς φέτος γιορτάζαμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, μας ανοίχτηκαν νέοι ορίζοντες να κυνηγήσουμε μια άλλη ουτοπία. Έτσι συμμετείχαμε στη δραστηριότητα "Χαρτί και καλαμάρι" και μετά από έρευνα και μελέτη της ιστορίας μας και ασκήσεις δημιουργικής γραφής, γράψαμε επιστολές στους ήρωες του '21.
• Οι ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώθηκαν φέτος στο σχολείο λόγω του covid, δεν επέτρεψαν στα παλιά μέλη της λέσχης να συμμετάσχουν επίσημα στο πρόγραμμα. Θα τους αφήναμε απέξω; Όχι βέβαια. Δημιουργήθηκε ένας παράλληλος κύκλος ανάγνωσης, όπου αυτοί οι μεγαλύτεροι μαθητές διάβαζαν πιο απαιτητικά βιβλία με το ίδιο θέμα και έπαιρναν ανατροφοδότηση, όταν τη ζητούσαν. Κάπου-κάπου μας επισκέπτονταν στην webex, δεν έχασαν την επαφή τους με το βιβλίο και του χρόνου τους περιμένουμε... 

Ποιοι είμαστε 

 Τι κάναμε

Δραστηριότητες

• Διερευνήσαμε τη σχέση μας με τη λογοτεχνία και συμφωνήσαμε για το θέμα της λέσχης και την επικαιρότητά του λόγω των συνθηκών που ζούμε
• Συζητήσαμε για το αν ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας
• Αφού εξηγήσαμε τους όρους «Ουτοπία» και «Δυστοπία» και φτιάξαμε ακροστιχίδες και υπερρεαλιστικά κείμενα, μελετήσαμε την ιστορία της  λογοτεχνίας του είδους και παρακολουθήσαμε την εξέλιξή της από τον Ησίοδο και το πλατωνικό σπήλαιο ως τα πολυβραβευμένα βιβλία της Μάργκαρετ Άτγουντ
• Γνωρίσαμε συγγραφείς  και διαβάσαμε βιβλία τους 
• 
  
• 
  
  
  
  
  
  

 

Διαβάζω βιβλία γιατί με ταξιδεύουν σε έναν άλλο κόσμο. Με αυτά το μυαλό μου καθαρίζει από σκέψεις και σκοτούρες. Ξεχνάω τα πάντα. Φαντάζομαι τις εικόνες του βιβλίου, μπαίνω στο ρόλο του ήρωα και ζω τη δικιά μου περιπέτεια.

 

Αγοράζω βιβλία, ώστε να αποκτώ γνώσεις, να μαθαίνω για τον κόσμο. Διότι μέσα από ένα βιβλίο μπορείς να μάθεις τις αλήθειες της ζωής μέσα από τις εμπειρίες των άλλων, αφού όλα τα βιβλία ακόμα και αυτά που στηρίζονται στη φαντασία έχουν μία δόση πραγματικότητας.

 

Χαρίζω βιβλία ώστε να μπορώ να μοιράζομαι τα συναισθήματά μου με τους άλλους, ώστε να βιώσουν οι φίλοι μου τις ίδιες συγκινήσεις με εμένα. Ίσως με αυτό τον τρόπο να τους κάνω να καταλάβουν περισσότερα πράγματα για τον εαυτό μου, όπως τις σκέψεις μου, το τι με συγκινεί και τι μου αρέσει.

 

Δανείζω βιβλία, ώστε αυτά να μην είναι μιας χρήσης και να συνεχίσουν να προσφέρουν συγκίνηση και γνώση σε περισσότερους ανθρώπους. Εξάλλου για αυτό δεν γράφτηκαν;

 

Αλίκη

• Διαβάσαμε κόμικς και είδαμε κινούμενα σχέδια
• Ακούσαμε μουσικές και είδαμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές
• Διατηρήσαμε το δικό μας  χώρο στην  Ιστοσελίδα του σχολείου (όπου προτείναμε βιβλία και αναρτήσαμε τις εργασίες μας)
• Χρησιμοποιήσαμε την e-class και τη webex  για επικοινωνία αλλά και για τις εργασίες μας
• Φτιάξαμε padlet για πιο εύκολη συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων
• Γράψαμε σκοτεινά ποιήματα με την τεχνική της blackout poetry
• Παίξαμε δημιουργώντας παζλ και συννεφόλεξα
• Γιορτάσαμε την ημέρα του παιδικού βιβλίου στέλνοντας τα δικά μας μηνύματα 

 

«Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ»

Όταν διαβάζουμε εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας, κατακτούμε το χρόνο

Όταν γράφουμε ζούμε περισσότερο τη ζωή, τη νιώθουμε, την αγαπάμε

Οι λέξεις είναι η ζωντάνια, η γενναιότητα, το νόημα, η περηφάνια, η ευτυχία, 

η χαρά

Οι λέξεις είναι οι λύπες, τα ταξίδια, οι φίλοι, η οικογένεια.

Όταν χαρίζουμε λέξεις ο κόσμος μας γίνεται καλύτερος, ομορφότερος, αγνότερος, φιλικός.

Χωρίς τις λέξεις δεν θα υπήρχε βιβλίο, άνθρωπος, ζωή, συναίσθημα, φιλία.

Χωρίς τις λέξεις ο κόσμος μας είναι ένα τίποτα!

Οι λέξεις είναι η ζωή!

Ανθή 

 

Ερευνήσαμε-Δημιουργήσαμε

• Αφιερώσαμε πολλές συναντήσεις μας στη δράση «Χαρτί και καλαμάρι» μελετώντας την ιστορία μας, γνωρίζοντας καλύτερα τους ήρωες του 1821 μέσα από κείμενα, έργα τέχνης αλλά και παιχνίδια και ασκήσεις δημιουργικής γραφής ώστε να προετοιμαστούμε για την επιστολή που τους στείλαμε. 
• Βρήκαμε και αναλύσαμε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μας ως παιδιά και πολίτες στον κόσμο που ζούμε και είναι μακριά από τον κόσμο που ονειρευόμαστε και υποσχεθήκαμε να τον αλλάξουμε προτείνοντας συλλογικές δράσεις και μικρές καθημερινές χειρονομίες που μπορούν να κάνουν το όνειρό μας πραγματικότητα. 66-69
• Μείναμε σπίτι, διαβάσαμε βιβλία και κάναμε ταξίδια του νου…

 

Σε τι μετατράπηκε... ο καναπές μου;

Ο καναπές μου μετατράπηκε σε ένα ωραίο ιπτάμενο όχημα, που με πήγαινε πάνω από κάθε πόλη, κάθε αξιοθέατο. Με οδήγησε στο Ερμιτάζ, στο μουσείο του Λούβρου, όπου θαύμασα τη Μόνα Λίζα και άλλα έργα, στον Πύργο του Άιφελ μπροστά στον οποίον όλο το Παρίσι φαίνεται σαν μυρμήγκι, στην Πύλη του Βραδεμβούργου με τον ελληνικό κίονα να τη στηρίζει, στο Μπιγκ Μπεν το μεγαλύτερο ρολόι στον κόσμο, στο «London Eye» από όπου έχεις μία πανοραμική εικόνα του Λονδίνου, στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με την περίτεχνη διακόσμηση, στην Ακρόπολη, που στέκει εκεί για περίπου δυόμιση χιλιάδες χρόνια, στις Πυραμίδες, όπου είδα τα κτερίσματα, όπου μπορεί κανείς να φανταστεί. Πέρασα πανέμορφα. Το βράδυ, όμως, το καθιστικό πέταξε πάνω από τη Χιροσίμα, πάνω από το Τσέρνομπιλ, τις δύο πυρηνικά πληγμένες πόλεις, πάνω από γειτονιές έγχρωμων στην Αμερική, όπου οι Αστυνομικοί τους χτυπούν, στις αφρικανικές χώρες, που ανθρώπινες ζωές χάνονται λόγω της έλλειψης νερού και τροφής, όπου παιδιά δεν πάνε σχολείο. Μου μίλησε, τότε, ξαφνικά: « Ωραίες οι ουτοπίες Λάμπρο, που επισκεφθήκαμε το πρωί. Αλλά ήρθε η ώρα να δεις και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Ο κόσμος δεν είναι μόνο κουλτούρα, μόνο πολιτισμός, μόνο αγγελικά πλασμένος. Υπάρχουν και οι κακές πτυχές του». Όμως, με το που έκλεισα τα μάτια μου, για να σκεφτώ, ένιωσα να προσγειώνομαι. Όταν τα ξανάνοιξα, ήμουν πάλι σπίτι μου, σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Όλα έμοιαζαν σαν ένα παιχνίδι του μυαλού. Προβληματίστηκα. Γιατί να πεινά και να πεθαίνει κόσμος; Γιατί να μην χρησιμοποιούμε την τεχνολογία μόνο για καλό, αντί να τη χρησιμοποιούμε για τη διεξαγωγή πολέμων και την κατασκευή πυρηνικών; Γιατί να μην υπάρχει αλληλεγγύη; Πολλά τα ερωτηματικά. Όμως η απάντηση μία. Γιατί ο άνθρωπος κοιτάει, συνήθως το προσωπικό κέρδος και όφελος.   

Λάμπρος  

 

• Μιλήσαμε για μουσεία και τον ρόλο τους και φτιάξαμε το μουσείο του εαυτού μας (κλέβοντας μια ιδέα από το bookbook) σε μια προσπάθεια να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας αλλά και να έρθουμε πιο κοντά με τους συμμαθητές μας. 
• Ονειρευτήκαμε τέλος το ιδανικό μουσείο 

 

Το ιδανικό Μουσείο

Στον κόσμο που ονειρεύομαι, το ιδανικό Μουσείο θα αποδέχεται και θα σέβεται την διαφορετικότητα, την πίστη σε άλλους θεούς, τους ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα  και καταγωγή και τους ανθρώπους που έχουν αναπηρία ή κάποιο πρόβλημα κατανόησης. Θα το επισκέπτονται καθημερινά πολλοί άνθρωποι είτε για να διασκεδάσουν και για να ψυχαγωγηθούν, είτε για να συναντήσει ο ένας τον άλλον και είτε για να μάθουν καινούργια πράγματα και να τα αξιοποιήσουν στην ζωή τους με τον οποιοδήποτε τρόπο.

Αντωνία

• Καταθέσαμε τις εμπειρίες μας από τη συμμετοχή μας στη λέσχη ανάγνωσης και ετοιμάσαμε μια σύντομη παρουσίαση για να μοιραστούμε τη χαρά και τον ενθουσιασμό μας. 

 

Στη λέσχη ανάγνωσης συμμετείχαν οι μαθητές του Α4:  

  

Ραμπαβίλα Αικατερίνη

Ράμφου Αλίκη

Ρούσσου Ζωή-Παναγιώτα

Ρούφα Βασιλική

Σμυρνιώτη Ανθή

Σταματοπούλου Βασιλική

Τατάζη Ελισάβετ

Τσιτιρίδου Αντωνία

Χριστόπουλος Μάριος

  Guest star Μουντζούρης Λάμπρος

 

Υπεύθυνες καθηγήτριες: Παναγιωτοπούλου Ελένη, Κατσούλη Δήμητρα

Το τελικό προϊόν του προγράμματός μας είναι ένα ψηφιακό περιοδικό, που μπορείτε να ξεφυλλίστε πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:

read.bookcreator.com/H9GnqraIGeOKnq4aHZItn4hcUkt1/V27aqg5VQI6Tz0KDbpXmGA