Όλοι κάνουμε σχέδια για τη νέα χρονιά.
Το ίδιο κάνουν και οι βιβλιοφάγοι...
Ο Ιανουάριος. Ήταν τα πάντα και συγχρόνως ήταν μόνο ένα πράγμα, σαν μια βαριά πόρτα. Το κρύο του έκλεισε ερμητικά την πόλη μέσα σε ένα γκρίζο κουβούκλιο. Ο Ιανουάριος ήταν στιγμές. O Ιανουάριος ήταν ένας ολόκληρος χρόνος. Με τη βροχή, οι στιγμές πάγωσαν μέσα στη μνήμη της: η γυναίκα την οποία είδε να προσπαθεί ανυπόμονα να διακρίνει μ’ ένα σπίρτο τα ονόματα σε μια σκοτεινή εξώπορτα, ο άντρας στο πεζοδρόμιο που έγραψε πρόχειρα ένα σημείωμα και το έδωσε στο φίλο του πριν φύγει, ένας άλλος που έτρεξε ένα τετράγωνο για να προλάβει το λεωφορείο και το πρόλαβε. Κάθε ανθρώπινη ενέργεια γινόταν κάτι μαγικό. Ο Ιανουάριος ήταν ένας διπρόσωπος μήνας, σαματατζής σαν τα κουδουνάκια του γελωτοποιού, σιωπηλός σαν βήματα στο χιόνι, αγνός όπως κάθε αρχή, βλοσυρός σαν ηλικιωμένος και οικείος με έναν μυστήριο τρόπο και εν τούτοις άγνωστος, σαν μια λέξη που μπορεί κανείς να ορίσει στο περίπου, αλλά όχι ακριβώς.
Πατρίτσια Χάισμιθ
Ακούστε κι αυτό...
https://www.youtube.com/watch?v=LHSg3HCClvA
Η λέσχη ανάγνωσης προτείνει το βιβλίο του μήνα
Η αρχαιοκαπηλία έχει εμπνεύσει επανειλημμένα τους έλληνες συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας (όπως την Αγγελική Βαρελά, με το θαυμάσιο Έξη εναντίον ενός). Θέμα που προσφέρεται για περιπετειώδη πλοκή και ηρωικά κατορθώματα παιδιών, προσφέρει παράλληλα μια ευκαιρία για ευαισθητοποίηση για την αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η πρόκληση, όπως σε κάθε έργο προγραμματικής παιδικής λογοτεχνίας, είναι οι γνώσεις και το μήνυμα να ενσωματωθούν φυσικά στην πλοκή έτσι ώστε να περάσουν αβίαστα. Το μάθημα το μυρίζονται τα παιδιά από μακριά και το αποστρέφονται όπως άλλωστε και οι ενήλικες.
Η Χαμένη Πόλη είναι μια πόλη του 5ου αι. π.Χ. στην Κέρκυρα που αναζητά εδώ και χρόνια ο πατέρας της Εριφύλης. Ο επίμονος αρχαιολόγος όμως δεν έχει τύχη. Δεν παρουσιάζονται ευκαιρίες για σωστικές ανασκαφές στην επίμαχη περιοχή. Ώσπου μια τυχαία ανακάλυψη του Πάνου (εξέχοντος μέλους της παρέας της Εριφύλης στην Κέρκυρα), ένα κουτί σε μια σπηλιά, θα προσφέρει την άκρη του νήματος.
Τα υλικά του μυθιστορήματος είναι γνωστά και δοκιμασμένα: η τυχαία ανακάλυψη, ένα κιβώτιο με θησαυρό, μια παρέα παιδιών, με τον ταλαντούχο αρχηγό και τους χαρακτηριστικούς τύπους (η εξωστρεφής καλαμπουρτζού, η ντροπαλή, κ.λπ.), οι καλοί και οι κακοί (οι αρχαιοκάπηλοι), οι συμπτώσεις, ο κίνδυνος, το κατόρθωμα των παιδιών, ένας έρωτας, η αίσια έκβαση.
Πρωτότυπη είναι η παράλληλη εξιστόρηση της ιστορίας της Νικάνδρης, της 12χρονης κοπέλας από την Κέρκυρα του 5ου αι.π.Χ. Πετυχημένες οι «ανταποκρίσεις», οι αντιστοιχίσεις ανάμεσα στη Εριφύλη, την κεντρική ηρωίδα που αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο, και τη Νικάνδρη. Οι ιστορίες τους θα συναντηθούν μέσα από ένα πολύτιμο εύρημα που συμβολίζει την ενηλικίωση του κοριτσιού και τη μύησή του στον έρωτα και τον γάμο.
Τόσο η Νικάνδρη όσο και η Εριφύλη είναι ξεχωριστά κορίτσια. Καλλιεργημένα, ανήσυχα, ευαίσθητα, δεν αρκούνται στον αργαλειό η μία και στο κινητό της η άλλη. Ταυτόχρονα είναι ανθρώπινες. Είναι όπως όλες οι έφηβες όλες των εποχών. Ερωτεύονται, καρδιοχτυπούν, μελαγχολούν, ονειρεύονται, νιώθουν ανασφάλεια, υπομένουν τα σχόλια των μεγάλων, μ’ άλλα λόγια μεγαλώνουν. Ήθος και θάρρος χαρακτηρίζουν και τον Πάνο, που γρήγορα αναδεικνύεται σε αρχηγός της παρέας αλλά και όλη τη συντροφιά. Πρότυπα προς μίμηση λοιπόν οι ήρωες εμπνέουν με το ήθος, την εξυπνάδα και την τόλμη τους. Μόνη ένσταση οι τέλειες οικογενειακές σχέσεις και ο κάπως ξύλινος λόγος ανάμεσα σε γονείς και παιδιά που θυμίζουν λίγο την ατσαλάκωτη οικογένεια Γουόλτον και τη γλυκανάλατη ατμόσφαιρα στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.
Στο σύνολό του το μυθιστόρημα έχει στέρεη πλοκή, διαβάζεται απνευστί και πετυχαίνει να εμπνεύσει αγάπη για την πολιτιστική κληρονομιά και την αρχαιολογία δίχως να κάνει κήρυγμα. Και, το σπουδαιότερο, κάνει τον έφηβο αναγνώστη να θέλει να σηκωθεί από την πολυθρόνα και να δράσει, να γίνει ήρωας με νόημα και σκοπό. Διόλου ευκαταφρόνητο επίτευγμα που αποδεικνύει ότι δε χρειάζεται να καταφεύγει κανείς σε ισχυρές δόσεις τεχνολογίας και εξωφρενικές καταστάσεις για να κερδίσει τους έφηβους αναγνώστες.
Η Μαρία Λυρατζή (γεν.1967) είναι Χημικός και Συντηρήτρια Έργων Τέχνης και Αρχαιοτήτων. Όπως λέει η ίδια από μικρή της άρεσε να ακούει τα παραμύθια των γιαγιάδων της και να τα ξαναγράφει με τον δικό της τρόπο. Έχει εκδώσει άλλα έξι βιβλία για παιδιά, μεταξύ των οποίων, Η ξύλινη κούκλα, Το αηδόνι και η κουκουβάγια και η Νεράιδα χωρίς παραμύθια. Με αυτό μυθιστόρημά της προσφέρει στους νεοφώτιστους teenagers μια δροσερή καλοκαιρινή περιπέτεια και ένα ζευγάρι φτερά για να πετάξουν λίγο ψηλότερα.
Diavasame.gr
Και επειδή οι διακοπές συνεχίζονται...
Διαβάστε και ένα κλασικό αστυνομικό
«Ο δολοφόνος βρίσκεται εδώ, μαζί μας… Είναι στο τρένο αυτή τη στιγμή…»
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το φημισμένο Οριάν Εξπρές ακινητοποιείται από μια χιονοθύελλα στη μέση του πουθενά. Το πρωί, ο εκατομμυριούχος Σάμιουελ Έντουαρντ Ράτσετ βρίσκεται μαχαιρωμένος στο κρεβάτι του. Η πόρτα του κουπέ του είναι κλειδωμένη από μέσα.
Ο δολοφόνος του είναι ένας από τους συνταξιδιώτες του… Ο Ηρακλής Πουαρό, παγιδευμένος κι αυτός στο τραίνο, επιχειρεί να λύσει το μυστήριο. Ανάμεσα στους επιβάτες υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είχαν λόγους να μισούν τον Ράτσετ. Ποιος απ’ όλους είναι ο δολοφόνος; Άραγε σχεδιάζει να χτυπήσει ξανά;
Ένα ταξίδι με το πιο πολυτελές τρένο του κόσμου εξελίσσεται σ’ ένα αγωνιώδες μυστήριο –και σ’ ένα από τα πιο δημοφιλή έργα της Άγκαθα Κρίστι, που διαβάστηκε από εκατομμύρια αναγνώστες και μεταφέρθηκε επανειλημμένα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου