Η Δήμητρα παρουσιάζει το βιβλίο: Δέκα μικροί νέγροι της Αγκάθα Κρίστι

 

Η Δήμητρα παρουσιάζει το βιβλίο:

Δέκα μικροί νέγροι της Αγκάθα Κρίστι

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

 

H AGATHA CHRISTIE γεννήθηκε στο Τορκέ το 1890. Είναι κυρίως γνωστή για τα αστυνομικά της έργα -εξήντα έξι μυθιστορήματα και δεκατέσσερις συλλογές διηγημάτων-, πολλά από τα οποία έχουν ήρωα τον θρυλικό ντετέκτιβ Πουαρό ή τη μις Μαρπλ, ενώ έγραψε επίσης δύο αυτοβιογραφικά έργα, αισθηματικά μυθιστορήματα και θεατρικά, μεταξύ των οποίων το μακροβιότερο έργο στην ιστορία του σύγχρονου θεάτρου, την Ποντικοπαγίδα.  

            Η Αγκάθα Κρίστι, που έχει τιμηθεί από τη βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου με τον τίτλο της Dame για τη συνεισφορά της στη λογοτεχνία, ανήκει στους δημιουργούς που διαμόρφωσαν καταλυτικά την εξέλιξη του αστυνομικού μυθιστορήματος. Παράλληλα, είναι η δημοφιλέστερη συγγραφέας όλων των εποχών, καθώς οι πωλήσεις των έργων της έχουν ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο αντίτυπα στην αγγλική γλώσσα και άλλο ένα δισεκατομμύριο σε μεταφράσεις. Πέθανε το 1976.

Η Αγκάθα Κρίστι, η «βασίλισσα του εγκλήματος», όπως έμεινε γνωστή στην ιστορία, μια γυναίκα αφοσιωμένη στο έργο της, μια μάγισσα του σασπένς και του μυστηρίου, που κάποτε είχε αποκαλύψει ότι γεννούσε ιδέες για μυθιστορήματα καθώς έπλενε πιάτα.

 

Για το βιβλίο

Οι ‘’Δέκα Μικροί Νέγροι’’ είναι μία νουβέλα μυστηρίου της Αγγλίδας συγγραφέως  Αγκάθα Κρίστι που χαρακτηρίστηκε από την ίδια ως το πιο δύσκολο βιβλίο να γράψει. Δημοσιεύτηκε  πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 6 Νοεμβρίου 1939 ως ‘’Ten Little Niggers’’.

Το πιο ευφυές στη σύλληψή του έργο της Κρίστι, που έχει μεταφραστεί σε πάνω από πενήντα γλώσσες. Το 2015 αναδείχτηκε σε διεθνή ψηφοφορία ως το καλύτερό της μυθιστόρημα.
Είναι το μεγαλύτερο μπεστ σέλερ της αστυνομικής λογοτεχνίας διαχρονικά.

 

Μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου

https://www.youtube.com/watch?v=C09u9Tr9aFQ

 

Υπόθεση βιβλίου

Δέκα άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, θα λάβουν μια πρόσκληση που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον τους και θα βρεθούν μια ορισμένη μέρα -στις 8 Αυγούστου- στο μικρό σταθμό του Όουκλαντ, με προορισμό το νησί του Νέγρου, σε μικρή απόσταση απ' τις γραφικές ακτές του Ντέβον. Μια βενζινάκατος θα τους μεταφέρει στη μικρή προβλήτα του νησιού, που ένα σωρό φήμες, αόριστες και αντιφατικές, κυκλοφορούν γύρω από τον σημερινό ιδιοκτήτη του και ο οποίος αποφεύγει επιμελώς να εμφανισθεί. Η παράξενη αυτή τακτική θα θεωρηθεί σαν εκκεντρικότητα, που γρήγορα -πολύ γρήγορα, αλλοίμονο!- θα δώσει τη θέση της στην ανησυχία. Ο δικαστής Λώρενς Γουώργκρεϊβ και η συντροφιά του, όλοι άνθρωποι με ιδιόρρυθμο χαρακτήρα και με κάποιο μελανό σημείο στο παρελθόν τους, θα βρεθούν ξαφνικά αιχμάλωτοι μέσα σ' αυτό το παγερό και σιωπηλό σπίτι, και απομονωμένοι απ' όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Άδικα θα περιμένουν τον Φρεντ Νάρακοτ και τη βενζινάκατό του. Άδικα θα ελπίζουν σε κάποια βοήθεια από τους κατοίκους του μικρού ψαράδικου χωριού στην αντικρινή όχθη... Δεν θα έρθει ποτέ! Και στη σειρά των παράξενων και ανατριχιαστικών γεγονότων που θα επακολουθήσουν, οι δέκα καλεσμένοι στο νησί του Νέγρου, θα βρεθούν γυμνοί απ' τα κοινωνικά τους προσωπεία και αντιμέτωποι με έναν πανούργο μα πάντα αόρατο εχθρό!

 

Τόπος

Η ιστορία διαδραματίζεται στο Νησί του Νέγρου, κοντά στο Ντέβον της Αγγλίας, το οποίο έδινε την εντύπωση ότι αναδύεται μέσα απ΄ τη θάλασσα.

Συγκεκριμένα, η ιστορία εκτυλίσσεται σ΄ ένα ‘’μεγάλο όμορφο κατάλευκο σπίτι κτισμένο στην ακροθαλασσιά. Υπήρχε κάτι το απειλητικό επάνω του. Κάτι που τους έφερε μιαν ανεπαίσθητη ανατριχίλα.’’

Χρόνος

Η δράση λαμβάνει χώρα τις 8 Αυγούστου 1939

 

Πρόσωπα

ΛΩΡΕΝΣ ΓΟΥΩΡΓΚΡΕΙΒ:

Συνταξιούχος Δικαστής, με αδιόρατο μειδίαμα και πρόσωπο νυφίτσας, γνωστός στις αίθουσες του Κακουργιοδικείου σαν ο ‘’Δικαστής της κρεμάλας’’, παλαιός γνώριμος της λαίδης Κάλμινγκτον. Φανατικός υπέρμαχος της Θέμιδος, πιστεύει πως έκανε πάντα το καθήκον του, μα δεν κατορθώνει να αποφύγει το στίγμα του Κάιν.

ΒΕΡΑ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΚΛΕΙΘΟΡΝ:

Νέα γυναίκα, ευπαρουσίαστη και παράξενα ελκυστική, πρώην γκουβερνάντα και ειδικευμένη παιδαγωγός, αποδεδειγμένα δεινή κολυμβήτρια. Δέχεται τη θέση γραμματέα για ένα Σαββατοκύριακο στο Νησί του Νέγρου, και ενώ εξακολουθεί να διατηρεί τη φόρμα της, χάνει το ηθικό της στο παιδαριώδες τέχνασμα… της Μοίρας

ΦΙΛΙΠ  ΛΟΜΠΑΡΝΤ:

Τυχοδιώκτης με πλαστό προσωπείο, άνθρωπος αδίστακτος και με υποτυπώδες υπόστρωμα, δέχεται μια αποστολή ‘’καθ΄όλα’’ νόμιμη, προκειμένου να εξασφαλίσει προσωρινά τη διατροφή του. Προνοητικός και καχύποπτος, φροντίζει καλού κακού να εφοδιαστεί με ένα ρεβόλβερ, χωρίς να φαντάζεται πως μ΄αυτό θα οπλίσει έναν εχθρό.

ΕΜΙΛΥ ΚΑΡΟΛΑΙΝ ΜΠΡΕΝΤ:

Αντιπαθητική γεροντοκόρη, μεγαλωμένη σε ένα περιβάλλον στρατιωτικής πειθαρχίας, άτεγκτη και αυστηρή στα ζητήματα ηθικής. Φανατική και θρησκόληπτη- δεν αποχωρίζεται ποτέ τη Βίβλο- οραματίζεται αδιάκοπα  την Μπέατρις  Τέυλορ και οι διάφορες σημειώσεις στο ημερολόγιο της φανερώνουν ‘’διαταραγμένη’’ διανόηση.

ΤΖΩΡΤΖ  ΓΚΟΡΝΤΟΝ  ΜΑΚΑΡΘΟΥΡ:

Στρατηγός με σωρεία παρασήμων και με μακρά θητεία στα χαρακώματα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, συνάδελφος ‘’εν όπλοις’’ με τις Ερινύες και τους ηχηρούς ψιθύρους, ένα κοινωνικό ερείπιο. Ελπίζει πως και στο Νησί του Νέγρου πρόκειται να συναντήσει παλιούς  συναδέλφους και, ατυχώς, συναντάει μόνο τα φαντάσματα του παρελθόντος

ΕΝΤΟΥΑΡΤ  ΤΖΩΡΤΖ  ΑΡΜΣΤΡΟΝΓΚ:

Φημισμένος γιατρός της Χάρλεη στρητ, χειρουργός, με αξιόλογη πελατεία και ελάχιστο χρόνο για την προσωπική του φροντίδα. Δέχεται αυτή την πρόσκληση για το Νησί του Νέγρου, προσπαθώντας να συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου, χωρίς να φαντάζεται πως το τερπνόν συνδυάζεται και με το …άκρως επικίνδυνο

ΑΝΤΟΝΥ ΜΑΡΣΤΟΝ:

Αιώνιος έφηβος, πιστό αντίγραφο των ηρώων της Σκανδιναβικής Μυθολογίας, άνθρωπος γεμάτος έπαρση και παγανιστικές αντιλήψεις. Δέχεται αυτή την πρόσκληση για το Νησί του Νέγρου κι ενώ φαντάζεται πως πηγαίνει- με εκατό χιλιόμετρα- σε μια κοσμική συγκέντρωση, πηγαίνει-με την ίδια ταχύτητα- προς το θάνατο.

ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΧΕΝΡΥ ΜΠΛΟΑΡ:

Πρώην αστυνομικός επιθεωρητής της C.I.D., ογκώδης σαν πολιτική αρκούδα, και με έμβλημα του: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Έχει την τύχη να συνταξιδεύσει με έναν γέρο ναυτικό και ενώ ακούει πως πλησιάζει η μέρα της κρίσεως, ούτε καν φαντάζεται πως οι καμπάνες χτυπούν- αλίμονο!- για τον ίδιο.

ΤΟΜΑΣ  ΡΟΤΖΕΡΣ:

Σύζυγος της  Έθελ, μπάτλερ στο Νησί του Νέγρου και με μακρά θητεία στο επάγγελμα, πρότυπο συζύγου και υπηρέτη. Ακολουθεί πιστά τις οδηγίες που έλαβε γραπτώς κι ενώ προσπαθεί να παγιδεύσει τα μικρά πορσελάνινα αραπάκια, του διαφεύγει μια σημαντική λεπτομέρεια που σχετίζεται με έναν στίχο.

 

Το ποίημα που σφράγισε την υπόθεση

 

Δέκα μικρά αραπάκια, να φάνε βγήκανε παρέα.

Λαίμαργο το ένα πνίγηκε και έμειναν μόνο Εννέα.

Εννιά μικρά αραπάκια, το σούρουπο έπαιζαν κρυφτό.

Το  ένα παρακοιμήθηκε και έμειναν μόνο Οκτώ.

Οκτώ μικρά αραπάκια στο Ντέβον πήγανε κλεφτά.

Το ένα αποφάσισε να μείνει και έμειναν μόνο Εφτά.

Εφτά μικρά αραπάκια τσεκούρευαν πριν φέξη

και το ένα τσεκουρεύτηκε και έμειναν μόνο Έξι.

 Έξι μικρά αραπάκια σε μία κυψέλη έπαιζαν, δετε.

Το ένα τσίμπησε μία σφίγγα και έμειναν μόνο Πέντε.

Πέντε μικρά αραπάκια μπερδέματα είχαν με το νόμο.

Το ένα κάθισε στην έδρα και Τέσσερα απέμειναν μόνο.

Τέσσερα μικρά αραπάκια τη θάλασσα αγαπούσαν κρύα.

Κόκκινη ρέγγα έχαψε το ΄να και έμειναν μόνο Τρία. 

Τρία μικρά αραπάκια πήγαν στο δάσος από το σχολείο.

Μία αρκούδα άρπαξε το ένα και έμειναν μόνο Δύο.

Δύο μικρά αραπακια λιάζονταν στην άμμο ξαπλωμένα.

Το ένα ψήθηκε από το ήλιο και έμεινε μόνο Ένα.

Ένα μικρό αραπάκι μονάχο του έμεινε το γέρμα.

Κρεμάστηκε και τούτο και πια δεν έμεινε κανένα.

 

 

Θεματικά κέντρα

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ:

Η απονομή της δικαιοσύνης, οι ποινές των εγκλημάτων και οι συνέπειες των πράξεων μας αποτελούν κύριο άξονα του βιβλίου. Ακόμη, γίνεται λόγος για το ποιος έχει οριστεί ως ο υπεύθυνος να αποδώσει δικαιοσύνη.   

ΤΥΨΕΙΣ-ΕΝΟΧΕΣ:

Οι σκέψεις που δεν μας αφήνουν σε ησυχία, οι τύψεις που συνεχώς μας βασανίζουν και τα φαντάσματα του παρελθόντος παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ  ΤΑΞΕΙΣ:

Η κοινωνική διαστρωμάτωση και το πώς αυτή επηρεάζει την εικόνα που έχουμε για τους ανθρώπους που έχουν εξουσία, καθώς και η στάση, το καθήκον και η αξία που δίνουμε στους υπόλοιπους επηρεάζει σημαντικά την πλοκή του βιβλίου. Ποιος θα περίμενε πώς ένας δικαστής μπορεί να διαπράξει δολοφονίες;           

 

Σήμερα

Το σαγηνευτικό σκοτεινό, με ένταση και μυστήριο, λογοτεχνικό αριστούργημα της Αγκάθα Κρίστι “Δέκα Μικροί Νέγροι” πούλησε σαν μυθιστόρημα πάνω από 115 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το χαρακτηριστικό αυτό δείγμα της βασίλισσας του εγκλήματος, όπως έχει ονομαστεί, η Αγκάθα Κρίστι, γράφτηκε το 1935 και μετατράπηκε σε θεατρικό έργο από την ίδια, αλλάζοντας το τέλος ειδικά για το θεατρικό κοινό. Από τότε, το βιβλίο έχει μετατραπεί σε πολλαπλές παραστάσεις, ταινίες και ραδιοφωνικές εκπομπές.

 

Γιατί μου άρεσε

Έπειτα από προσεκτική ανάγνωση του βιβλίου και την παρακολούθηση ταινιών που αποτελούν διασκευή του βιβλίου, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι ‘’Δέκα μικροί νέγροι’’ είναι το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω  διαβάσει ποτέ. Το ιδιαίτερο λογοτεχνικό στυλ της αγαπημένης μου Αγκάθας Κρίστι και η συναρπαστική υπόθεση πλαισιώνουν αυτό το αριστούργημα, που δεν έχασε ούτε στιγμή το ενδιαφέρον και την προσοχή μου. Τα βαθύτερα νοήματα του με έκαναν να σκεφτώ πάνω στην αξία της δικαιοσύνης και να αναρωτηθώ ως προς το ποιος τελικά πρέπει να αποδίδει την δικαιοσύνη. Οι συνέπειες των πράξεων μας δεν θα έρθουν με τον καιρό από την ίδια την μοίρα; Το πεπρωμένο μας δεν ορίζει την κατάληξη μας; Ή μήπως ο Θεός; Ποιοι είναι οι αλάθητοι άνθρωποι που λέμε δικαστές  και γιατί να είναι αρμόδιοι για να αφαιρούν (σε πολλές περιπτώσεις) ζωές; Δεν επεμβαίνουν στην φύση; Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποδοθεί μόνη της; Υπάρχει σήμερα δικαιοσύνη; Αυτά είναι τα αναπάντητα ερωτήματα που μου γέννησε το βιβλίο και ελπίζω στην πορεία της ζωής μου να μπορέσω να ανακαλύψω τις απαντήσεις. Ευχαριστώ την λέσχη ανάγνωσης για την ευκαιρία που μου έδωσε να διαβάσω αυτό το βιβλίο.

 

Τι δεν θα ξεχάσω από το βιβλίο

Ο δολοφόνος-δικαστής είπε χαρακτηριστικά:                  

«Ήθελα… να διαπράξω μια δολοφονία. Το αναγνώρισα ως την επιθυμία του καλλιτέχνη να εκφραστεί! …Όμως -ασυμβίβαστο, όπως μπορεί να φανεί σε μερικούς- με παρεμπόδιζε η έμφυτη αίσθηση της δικαιοσύνης μου. Ο αθώος δεν πρέπει να υποφέρει.»