Η λέσχη προτείνει για τους μικρούς της φίλους τα βιβλία του
Σαββατοκύριακου
Γάτα, σκύλος κι ένα αρνί πορτρέτα σε μια γκαλερί
Συγγραφέας: Τασούλα Τσιλιμένη
Εικόνες: Κατερίνα Βερούτσου
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Στην οδό Αγράμπελης ο κύριος Κώστας δεν μπορεί να κλείσει μάτι. Σχεδόν κάθε βράδυ…
Στριφογυρίζει και σκέφτεται συνεχώς τους φίλους, τους συναδέλφους και τους φοιτητές του. Έχει καιρό να τους δει.
Ο κύριος Κώστας είναι καλλιτέχνης. Για πολλά χρόνια ζούσε στην Αθήνα και πηγαινοερχόταν από τη Σχολή Καλών Τεχνών στο εργαστήρι του και από εκεί σε διάφορες γκαλερί.
Μέχρι που μια μέρα εκείνος και η γυναίκα του αποφάσισαν να μετακομίσουν μόνιμα στην εξοχή. Εκεί στη παρέα τους προστέθηκε ένας σκύλος ο Άρης, μια ναζιάρα γατούλα η Λούλα και ο Τάκης ένα αφράτο μαλλιαρό προβατάκι. Από τότε έγιναν αχώριστοι! Αγαπήθηκαν πολύ. Τρώγανε όλοι μαζί, έκαναν περιπάτους όλοι μαζί και τα βράδια πριν κοιμηθούν ξεφύλλιζαν βιβλία για τέχνη. Έτσι τα μικρά ζώα έγιναν κι αυτά φιλότεχνα.
Οι μέρες κυλούσαν ήρεμα μέχρι που ο κύριος Κώστας αποφασίζει να επισκεφτεί τους φίλους του στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Πού θα αφήσουν όμως τον Άρη, τη Λούλα και τον Τάκη;
Ποια μεγάλη έκπληξη τους περιμένει όταν φτάσουν στη Σχολή Καλών Τεχνών;
Πώς καταφέρνουν τελικά οι τρεις φιλότεχνοι φίλοι να γίνουν πορτρέτα;
Ένα πραγματικά πολύ όμορφο παραμύθι για να ταξιδέψει τα παιδιά στο κόσμο της Τέχνης. Με ένα πολύ πρωτότυπο και διασκεδαστικό τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνουν και πώς να χρησιμοποιούν λέξεις όπως
«πορτρέτο», «γκαλερί», «μοντέλο» και έργα Τέχνης όπως η «Μόνα Λίζα».
Η συγγραφέας χρησιμοποιώντας για βασικούς ήρωες της ιστορίας της τα τρία πανέξυπνα κατοικίδια, γεννάει στον μικρό αναγνώστη αισθήματα ζωοφιλίας και με τις όμορφες περιγραφές της για τη ζωή στην εξοχή, την αγάπη για τη φύση.
Το στήσιμο των σελίδων με τις πολύ όμορφες εικόνες είναι επιμελημένο παιδαγωγικά ώστε το διάβασμα να είναι εύκολο και διασκεδαστικό!
Τασούλα Τσιλιμένη, συγγραφέας:
«Στην οδό Αγράμπελης έχω περπατήσει πολλές φορές όταν ήμουν παιδί. Στα περιβόλια που είναι δεξιά και αριστερά κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου νεογέννητο αρνάκι, κάτω από τις ολάνθιστες αχλαδιές μιαν άνοιξη. Στα περιβόλια αυτά ανακάλυψα τον κόσμο. Μάζευα ζεστά αυγά από αδέσποτες φωλιές, έβλεπα τις κότες να τσακώνονται για έναν σπόρο σταφυλιού, τα σύννεφα να τρέχουν, κρέμαγα τα δικά μου εφτάχρονα όνειρα στις ουρές που άφηναν πίσω τους, άκουγα τη φωνή του κούκου και το πεινασμένο νιαούρισμα εγκαταλειμμένων γατιών, μάζευα κίτρινα «λαζαράκια» και στόλιζα το καλαθάκι μου το Πάσχα, έβλεπα τα πρώτα χελιδόνια να ψαλιδίζουν τον ουρανό, κρυβόμουν στις ατέλειωτες παπαρούνες… και μια φορά η μαμά μου μου τράβηξε το αυτί γιατί έβαψα το ολοκαίνουριο λευκό μου φόρεμα!... Κι όταν άρχισα να ξεφυλλίζω βιβλία και ανακάλυψα ότι οι περισσότερες από αυτές τις εικόνες είχαν γίνει πίνακες ζωγραφικής και ήταν έργα μεγάλων ζωγράφων όλου του κόσμου, αγάπησα τόσο τα βιβλία που ορκίστηκα ότι δεν θα τα εγκαταλείψω ποτέ, μα ΠΟΤΕ! Και μέχρι τώρα δεν το έχω μετανιώσει.»
Ο χορός των στρουθοκαμήλων
Ευγένιος Τριβιζάς
Όταν ο στριμμένος, μονόχνοτος και κακότροπος τραπεζίτης Γρουσούμψιος Στριμψίδης διώχνει από τη στέγη του σπιτιού του τον Λούλη Φτερούλη Χελιδονούλη, το μικρό χελιδονάκι, και από τη λιμνούλα του κήπου του τον Γλιστερούλη Πηδηχτούλη Σπαρακουάξ, το βατραχάκι, ούτε που φαντάζεται τι τον περιμένει το ίδιο βράδυ!
Δε φαντάζεται τη στρουθοκάμηλο που θα εμφανιστεί στη στέγη του, ούτε τον ιπποπόταμο που θα βρεθεί στην μπανιέρα του! Και να ήταν μόνο μία η στρουθοκάμηλος; Και να ήταν μόνο ένας ο ιπποπόταμος;
Όχι βέβαια! Πολλές στρουθοκάμηλοι θα στήσουν χορό στη στέγη του. Πολλοί ιπποπόταμοι θα κάνουν παρέλαση στον κήπο του. Και όλοι μαζί θα του δώσουνε ένα μάθημα που ποτέ δε θα ξεχάσει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου