Ένα εμπνευσμένο μυθιστόρημα για τις βασικές αξίες της ζωής και το βαρύ τίμημα που έχει ο πόλεμος στις ζωές των ανθρώπων.
ΠΑΞ - ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
Συγγραφέας: Σάρα Πεννυπάκερ
Εικονογράφηση: Τζον Κλάσσεν
Όταν ο Πίτερ βρήκε τον Παξ, μικρό αλεπουδάκι ακόμη, έγιναν αχώριστοι. Μέχρι που συνέβη το αδιανόητο: ο μπαμπάς του Πίτερ επιστρατεύτηκε και ανάγκασε τον γιο του να εγκαταλείψει τον Παξ στην άγρια φύση.
Τώρα ο Πίτερ είναι υποχρεωμένος να μένει στο σπίτι του παππού του, πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά από το μέρος όπου άφησαν τον Παξ. Με μοναδικά εφόδια την αγάπη για την αλεπού του και την πίστη στις δυνάμεις του, θα φύγει κρυφά από το σπίτι και θα ξεκινήσει μόνος να βρει τον Παξ, την ώρα που η σκιά του πολέμου πλησιάζει ολοένα και πιο απειλητική.
Στο μεταξύ, ολομόναχος στην άγρια φύση, ο Παξ θα ανακαλύψει μια νέα ζωή και θα αποκτήσει καινούριους φίλους, δίχως ποτέ όμως να ξεχάσει το αγόρι του…
Διαβάστε ένα απόσπασμα του βιβλίου
Ο Πίτερ έχει ένα κατοικίδιο με το οποίο είναι πολύ δεμένος. Και δεν είναι ένα συνηθισμένο κατοικίδιο. Ο Παξ είναι μια μικρή αλεπού, που την βρήκε ο Πίτερ όταν ήταν πολύ μικρή και εντελώς μόνη. Μεγαλώνουν μαζί κι αγαπιούνται πολύ. Μια μέρα όμως ο πατέρας του Πίτερ, αναγκάζει το αγόρι να διώξει την αλεπού. Πρέπει να την αφήσει στο δάσος. Ο πόλεμος πλησιάζει και το αγόρι θα μείνει με τον παππού του γιατί ο πατέρας θα φύγει.
Έτσι, ο Παξ βρίσκεται μόνος στο δάσος. Δεν ξέρει πώς να επιβιώσει. Ξέρει μόνο να περιμένει. Κι αυτό κάνει. Περιμένει το αγόρι να έρθει πίσω να τον πάρει. Φτάνει όμως η στιγμή που η ανάγκη για επιβίωση είναι έντονη. Ο Παξ γνωρίζεται με άλλες άγριες αλεπούδες και παλεύει να ζήσει. Δεν ξεχνά ούτε στιγμή το αγόρι και περιμένει τη στιγμή που θα το ξαναδεί. Ακόμα κι όταν δένεται με την Μπριστλ και τον Ραντ, η σκέψη του είναι στον Πίτερ.
Από την άλλη μεριά το αγόρι δεν αντέχει μακριά από την αλεπού του. Το σκάει από το σπίτι του παππού για να τη βρει. Αρχίζει ένα ταξίδι μακρύ. Παρά τις δυσκολίες δεν το βάζει κάτω. Τίποτα δεν τον σταματά. Σε αυτό το ταξίδι ανακαλύπτει τον εαυτό του και βοηθά κι άλλους να βρουν τον δικό τους. Μια γυναίκα, η Βόλα, εμφανίζεται στη ζωή του και του προσφέρει αγάπη αλλά και γνώσεις. Είναι τόσο αταίριαστοι αλλά και τόσο όμοιοι. Πληγωμένοι κι οι δυο και μόνοι. Η Βόλα φροντίζει τον Πίτερ σαν να είναι η μητέρα του κι ο Πίτερ φροντίζει τη Βόλα σαν να είναι... ο γιος της.
Μια ιστορία βαθιά συγκινητική που διαβάζοντάς την γλυκαίνεις. Έξοχα μεταφρασμένη από την Αργυρώ Πιπίνη.
Δεν είχα ποτέ κατοικίδιο ζώο, αλλά πάντα ζήλευα όσους είχαν. Γιατί είναι μια σχέση αγάπης ανόθευτης, απεριόριστης. Είναι ένα δέσιμο παντοτινό. Εναλλάσσονται οι αφηγήσεις του Πίτερ και του Παξ. Έτσι μαθαίνουμε και για τους δυο ήρωες τι σκέφτονται αλλά και πόσες προσπάθειες κάνουν για να ανταμώσουν ξανά. Κι είναι τόσο συγκινητική η στιγμή της επανένωσης. Τόσο δυνατό το τέλος που βλέπουμε πώς φέρεται κάποιος που αγαπά πραγματικά.
Πέρα από τους δυο ήρωες ξεχώρισα και την Βόλα. Την αγάπησα. Σκληρή και αλλόκοτη μοιάζει στην αρχή. Είναι όμως τόσο τρυφερή. Όχι στα λόγια. Μιλά με τις πράξεις της. Τόσο πληγωμένη από τον ίδιο της τον εαυτό, που επιλέγει να ζει μόνη. Το μικρό αγόρι την αλλάζει ή πιο σωστά της θυμίζει ποια ήταν τότε. Ποια είναι τώρα.
Μια ιστορία που μιλά για τις συνέπειες του πολέμου πάνω στις ζωές των ανθρώπων. Πόσο επηρεάζει τον χαρακτήρα τους, τον κόσμο ολόκληρο. Το χειρότερο είναι πως ο πόλεμος αφήνει πληγές που δεν φαίνονται, αλλά πονάνε πολύ. Κι όταν κάτι δεν φαίνεται, συνήθως δεν γιατρεύεται κιόλας, αλλά συνεχώς χειροτερεύει και γιγαντώνεται. Μόνο αν βρεθεί κάποιος που δει την πληγή και ενδιαφερθεί, τότε μόνο υπάρχει ελπίδα για γιατρειά. Η γιατρειά της Βόλας ήταν ο Πίτερ.
Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε.
kosvoice
Μια άλλη Οδύσσεια, περιπέτεια, επιστημονική φαντασία, χιούμορ;
(μην σας φοβίσουν οι 713 μεγάλου σχήματος σελίδες του)
"Οι 13 ½ ζωές του Μπλε Αρκούδου" Walter Moers
Ένας Μπλε Αρκούδος έχει εικοσιεφτά ζωές. Σε τούτο το βιβλίο θα εξιστορήσω τις δεκατρεισήμισι. Για τις υπόλοιπες δεν θα πω λέξη. Ένας αρκούδος πρέπει να 'χει τα μυστικά του· αυτά είναι που του δίνουν γοητεία και σαγήνη και μυστήριο. Πολλοί με ρωτούν πώς ήταν η ζωή παλιά. Τους απαντώ: Παλιά όλα ήταν πολύ πιο άφθονα. Ναι. Υπήρχαν νησιά, ανεξερεύνητες ήπειροι, χώρες μυστηριώδεις, που τώρα έχουν πια εξαφανιστεί - τις κατάπιαν τα κύματα, τις πήραν στην αγκαλιά τους οι απέραντοι ωκεανοί. Γιατί τα νερά ανεβαίνουν αργά αλλά σταθερά, αμείλικτα. Ώσπου μια μέρα θα σκεπάσουν ολόκληρο τον πλανήτη μας. Δεν είναι τυχαίο ότι έχω για σπίτι μου ένα καράβι έτοιμο κάθε στιγμή να σαλπάρει. Ούτε και διάλεξα στην τύχη το μέρος που το 'χω στήσει στην κορυφή ενός πανύψηλου βράχου, πολλά πολλά μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Για αυτές τις ηπείρους, γι' αυτά τα νησιά που βρίσκονται πια στα βάθη του ωκεανού, γι' αυτά τα ξεχασμένα βασίλεια θα σας μιλήσω. Και για τα πλάσματα και τα θαύματα που βούλιαξαν μαζί τους στα βάθη των κυμάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου